Piłkarze ZKS „Stali” w sezonie 1953 (wiosna / jesień) występowali w klasie B (piąty poziom ligowy) grupie podkarpackiej, wygrali te rozgrywki i po sezonie na przełomie września i listopada 1953 rozegrali baraże o wejście do klasy A rywalizując z trzema zwycięzcami grup Klasy B województwa rzeszowskiego: remisując 1:1 z LKS Żurawica u siebie, następnie na wyjeździe pokonali Kolejarz Rozwadów 3:2, ulegli Spójni Łańcut 1:3, pokonali 3:1 LKS Żurawica oraz u siebie wygrali z Kolejarzem Rozwadów 6:0 i ze Spójnią Łańcut 3:1, wygrywając całą rywalizację (w sześciu meczach 9 punktów, bramki 16:8) i finalnie uzyskując awans do klasy A.
W sezonie 1954 klasy A Grupy B Stal zajęła szóste miejsce. W sezonie 1955 Stal występowała w A klasie scalonej w jednej grupie z 18 zespołów i uplasowała się na czwartej pozycji. 1 kwietnia 1954 została podjęta decyzja o stworzeniu stadionu przy ul. Włodzimierza Lenina (od 1989 ul. Stróżowska), a prace przy budowie obiektu zorganizowano w czynie społecznym. W klasie A w latach 1954–1956 Stal rywalizowała m.in. w pojedynkach derbowych z Górnikiem Sanok (sponsorowanym przez Kopalnictwo Naftowe). Na początku 1956 głośna była w Sanoku sprawa próba zaangażowania przez działaczy Stali czołowych zawodników Górnika, Tarapackiego i Samochwała.