W sezonie 1956 Stal grała w pomniejszonej do 14 uczestników A klasy, zajmując piąte miejsce.
Jako że w 1956 piłkarze konkurencyjnego Górnika Sanok wywalczyli awans do III ligi (okręgowej), tenże sukces i odgórna inspiracja ze strony stał się władz bodźcem do decyzji dokonującej połączenia dwóch sanockich klubów, z zamiarem utrzymania drużyny na poziomie III-ligowym i scalenia finansowania dla nowo powstałego tworu. Tym niemniej, do sezonu 1957 zespół przygotowywał się jako Stal Sanok i pod taką nazwą został przewidziany w terminarzu edycji 1957 klasy A, grupy południowej (określanej także jako krośnieńska, później jako podkarpacka). Na początku sezonu w relacjach z kolejek ligowych drużyna była przedstawiana jako Podhalanin (Stal) Sanok. W trakcie trwających rozgrywek w dniu PZPN 5 maja 1957 Sanoczanka rozegrała mecz ze Podhalaninem Stalą Sanok, który przy stanie 1:0 (1:0) dla Sanoczanki został przerwany przez sędziego po usunięciu z placu gry po jednym z zawodników obu drużyn. Pod nazwą Podhalanin w 1957 występowała także drużyna w tenisie ziemnym. Po pierwszej rundzie sezonu piłkarze Podhalanina Sanok zajmowali siódme miejsce w tabeli wśród 10 uczestników. Równolegle, po nieudanej pierwszej rundzie III-ligowa Sanoczanka zajmowała przedostatnie 11 miejsce w tabeli.