Władysław Czermak, właśc. ČermakZarówno w ewidencji kościelnej w języku łacińskim (1916), jak i w ewidencji wojskowych C. K. Armii w języku niemieckim (do 1918) był określany jako „Ladislaus Čermak”. ps. „Czarny” (ur. 13 grudnia 1881 w Žehrovie, zm. 17 stycznia 1945 w KL Stutthof) – podpułkownik taborów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 13 grudnia 1881 w miejscowości Žehrov na ziemi czeskiej. Był synem Józefa i Anny z domu Reiter.
W 1905 został powołany do zawodowej służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 3 Pułk Taborów, a po jego likwidacji w 1910, 11 Dywizjon Taborów we Lwowie. W latach 1910–1913 pełnił obowiązki referenta samochodowego 11 Korpusu. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a w latach 1914–1918 walczył na frontach I wojny światowej. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów taborowych: porucznika rezerwy (1 stycznia 1904), porucznika (1 listopada 1905), nadporucznika (1 listopada 1911) i rotmistrza (1 listopada 1915).