Front ustabilizował się na linii od Prypeci, wzdłuż Dniepru, przez Białą Cerkiew, Skwirę, Lipowiec, Bracław, Wapniarkę do Jarugi nad Dniestrem.
26 maja 1 Armia Konna Siemiona Budionnego uderzyła na polskie pozycje, ale próba przełamania obrony polskiej 13 Dywizji Piechoty nie powiodła się. Po porażkach pod Napadówką, Annówką i Dziuńkowem dowódca 1 Armii Konnej Siemion Budionny dokonał przegrupowania sił i skoncentrował swoje oddziały naprzeciw styku polskich 3 Armii gen. Edwarda Śmigłego-Rydza i 6 Armii gen. Wacława Iwaszkiewicza.
Nowo mianowany dowódca Frontu Ukraińskiego gen. Antoni Listowski zamierzał uprzedzić uderzenie 1 Armii Konnej. Utworzona na prawym skrzydle 3 Armii Grupa „Skwirska” gen. Eugeniusza Pogorzelskiego miała nacierać znad Skwyrki w kierunku południowo-zachodnim, na prawe skrzydło 1 Armii Konnej. Do natarcia na jej lewe skrzydło przygotowywała się 13 Dywizja Piechoty ze składu 6 Armii. Początek działań przewidziano na 6 czerwca.Wieczorem 4 czerwca oddziały polskie ugrupowane były w sposób następujący: 45 pułk piechoty stanowiący lewe skrzydło 18 Dywizji Piechoty zajmował pozycje do Oczytkowa, dalej do Bystrzyka rozwinęła się XXV Brygada Piechoty, od Bystrzyka do Samhorodka włącznie broniła się grupa gen. Sawickiego, od Samhorodka po Szamrajówkę rozwinął się 27 pułk piechoty z 7 Dywizji Piechoty.