W rejonie Szamrajówka – Ruda stacjonowała Dywizja Jazdy gen. Aleksandra Karnickiego.
Walki pod Samhorodkiem Zadanie obrony rejonu Samhorodka, o szerokości około dwudziestu kilometrów. otrzymała zaimprowizowana grupa gen. Jana Sawickiego. Początkowo w jej skład wchodziło zaledwie kilka kompanii piechoty i 3 Brygada Jazdy płk. Adolfa Waraksiewicza. W związku z zagrożeniem kierunku, dowódca Frontu Ukraińskiego gen. por. Antoni Listowski postanowił wzmocnić ją dwoma batalionami 13 Dywizji Piechoty oraz Dywizją Jazdy gen. Aleksandra Karnickiego. Ta ostatnia miała wypełnić lukę między grupą gen. Sawickiego i „Grupą Skwirską”.
3 i 4 czerwca I batalion 19 pułku piechoty kpt. Eugeniusza Żongołłowicza, wzmocniony pododdziałami II batalionu, obsadził 6 kompanią Samhorodek, 2 kompanią Sniżną, a 5 kompanią Oziernę. Dowódcy 5 kompanii podporządkowano też po dwa plutony 1., 3. i 4 kompanii. Pozostałe plutony 1., 3. i 4 kompanii osłaniały stanowiska artylerii. Ogniowe wsparcie batalionu zapewnić miała 2 bateria 13 dywizjonu artylerii konnej. Na południe od I batalionu zajął stanowiska obronne III batalion 19 pułku piechoty kpt. Franciszka Rodziewicza. Dowódcy III batalionu podporządkowany został 3 szwadron 2 pułku ułanów i 1 bateria 13 dak.