Lizeta wyśmiewa ją i zapewnia, że uprzedzi ją w zabiegach o wyjście za mąż za Księcia. Piękny oficer znowu szepcze jej o swej miłości, a dziewczyna jest coraz bardziej niepewna swych uczuć. W rozmowie z Flaminią Arlekin wydaje się śmiesznym łakomczuchem. Chętnie oddałaby serce i rękę pięknemu oficerowi, gdyby ten zechciał okazać się Księciem. To wytłumaczyłoby ją przed Arlekinem i pozwoliło pognębić zawistną Lizetę. Flaminia oferuje się poślubić Arlekina, by ułatwić jej podjęcie decyzji.
Akt III Flaminia upewnia Księcia, że chwila, w której Sylwia wyzna mu swą miłość, jest już bliska. Przyznaje też, że będzie to jednocześnie jej zwycięstwo i porażka, ponieważ zakochała się przypadkiem w Arlekinie. Arlekin dyktuje Trywelinowi list do Księcia, w którym prosi o możliwość opuszczenia pałacu z Sylwią, a jeśli by książę chciał pozostawić Sylwię dla siebie, to z Flaminią. Trywelin odmawia zapisania tej prośby, ponieważ od dwóch lat kocha Flaminię. Arlekin pyta Flaminię o jej uczucia do niego. Kobieta wyznaje, że go kocha, obawia się jednak, że jest dla niego tylko przyjaciółką. Arlekin wyznaje, że kocha ją i Sylwię. Przed Arlekinem zjawia się Szlachcic, przywrócony przez Księcia do łask i przynosi dokument przyznający Arlekinowi szlachectwo.