W 1974 r. podjął współpracę (zlecone wykłady) z Instytutem Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Warszawskiego, od 1981 r. został zatrudniony na stałe. W latach 1987–1990 był dyrektorem Instytutu. Równolegle z pracą w Instytucie pełnił funkcję dyrektora Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie (1982-1987).
Radosław Cybulski był przede wszystkim księgoznawcą, a jego tematyka badawcza obejmowała takie zagadnienia jak: analiza i organizacja księgarstwa i rynku wydawniczego w Polsce i na świecie, instytucje książki (wydawnictwa, księgarnie, biblioteki), historia rynku wydawniczo-księgarskiego, marketing książki i bibliotek, książka w komunikacji społecznej, teoria książki, typologia dokumentów bibliotecznych, bibliografia narodowa, automatyzacja procesów biblioteczno-bibliograficznych, biblioteki naukowe. Rynek księgarski analizował z punktu widzenia społecznego, ekonomicznego i statystycznego. Zjawiska zachodzące w księgarstwie polskim analizował w powiązaniu z ruchem wydawniczo-księgarskim za granicą (m.in. w Czechosłowacji, Holandii, Francji, Norwegii, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, ZSRR, na Węgrzech). Rozwinął prace nad typologią dokumentów na forum krajowym i międzynarodowym. Bibliografię narodową traktował jako podstawowy element światowego systemu informacyjnego.