Mimo to i mimo niezdobycia Brześcia Siemionowi Urusowowi udało się skłonić szlachtę zebraną w Mścibowie do uznania zwierzchnictwa cara Aleksego. 6 grudnia w Świsłoczy Jakub Teodor Kuncewicz w imieniu powiatów: lidzkiego, grodzieńskiego, wołkowyskiego (województwo nowogródzkie) przyjął carską protekcję nad tymi powiatami oraz powiatem oszmiańskim, województwem mińskim i połockim. Traktat podpisany w Świsłoczy przez Urusowa i przedstawicieli szlachty (m.in. Kuncewicza) gwarantował litewskiej szlachcie dotychczasowe przywileje, zwrot ziem Wielkiego Księstwa Litewskiego zajętych przez Szwedów i niektórych ziem ukraińskich włączonych do Korony w okresie unii lubelskiej.
Po tych wydarzeniach wojska Urusowa wróciły przez Grodno do Wilna.
Wkrótce potem szlachta pułku nowogrodzkiego oskarżyła Siemiona Urusowa o nadużycia. Po przeprowadzonym w lutym – marcu 1656 r. śledztwie został skazany na zesłanie na Syberię, ale car mu wybaczył. Urusow wziął udział w w 1656 r. w trakcie wojny rosyjsko-szwedzkiej. Umarł na służbie pod Rygą w 1657 r.