W latach 1578, 1580 i 1581 Diatełowicze były dworem-centrum majątku powiatu nowogródzkiego, należącym do Mikołaja Podorewskiego, i liczyły 60 służb chłopów-daniników.
Wkrótce Podorewscy sprzedali Diatełowicze Jakubowi Kuncewiczowi, spokrewnionemu z Barbarą Naruszewicz, od której nabył należący do niej majątek Łuniniec. W 1618 roku Jakub Kuncewicz wraz z synem Mikołajem sprzedali Łuniniec i Diatełowicze Konstantemu Dołmatowi. W 1620 roku majątek liczył 68 włók ziemi.
Bezdzietni Konstanty Dołmat i jego żona Anna z rodu Juszkiewiczów (Jurkowskich) zapisali wsie Diatełowicze, Łuniniec i Meljasniczu cerkwi Przemienienia Pańskiego w Diatełowiczach pod warunkiem, że mnisi z Ławry Peczerskiej w Kijowie założą w Diatełowiczach klasztor męski, podległy patriarsze konstantynopolitańskiemu i metropolicie kijowskiemu. Według miejscowego podania Dołmat zapisał również, aby 12 mnichów stale opiekowało się nie mniej niż 12 sierotami i udzielało pomocy 12 wdowom. W latach 1622–1625 na terenie klasztoru wzniesiono drewnianą cerkiew pw.