Z kolei Izrael nie chciał pokazać słabości i wycofać się z pozycji na zachodzie Synaju mimo strat wśród żołnierzy stacjonujących na linii Bar-Lewa. Obszar walk w trakcie wojny na wyczerpanie był również poligonem doświadczalnym dla nowego sprzętu amerykańskiego i radzieckiego.
Przygotowania do operacji lewo|mały|200x200px|Izraelscy spadochroniarze przed rozpoczęciem operacji Kolejna odmowa propozycji zawieszenia ognia ze strony egipskiej sprawiła, że Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela podjął decyzję o zaplanowaniu operacji wojskowej, która miałaby na celu jednocześnie uderzyć w infrastrukturę wojskową oraz wywrzeć efekt psychologiczny na stronie egipskiej. Chajjim Bar-Lew wraz z dowództwem Sił Powietrznych Izraela zaplanował atak na wyspę Szadwan. Wybór uzasadniono tym, iż znajdował się na niej radar produkcji brytyjskiej, który kontrolował ruch lotniczy na wejściu z Morza Czerwonego do Zatoki Sueskiej. Ponadto na wyspie wybudowane były umocnienia, infrastruktura Marynarki Wojennej Egiptu, lotnisko i latarnia morska. lewo|mały|200x200px|Załadunek na izraelskim lotnisku Ofira na Synaju Szadwan położona jest ok. 40 kilometrów od wschodniego wybrzeża Egiptu nad Morzem Czerwonym oraz ok. 30 kilometrów na południowy zachód od Szarm el-Szejk. Jest to wyspa kamienista, z wybrzeżem klifowym, utrudniającym desant morski.