Wnętrze wyspy jest górzyste; jej szerokość sięga od około 3,5 do 4 kilometrów, podczas gdy długość wynosi ok. 13,5 kilometra. Na wyspie nie było dróg asfaltowych, dróg gruntowych ani zabudowań cywilnych. Do wykonania zadania wyznaczono 202 Batalion Spadochroniarzy i kompanię zwiadu (Sajjeret Canchanim) z 35. Brygady Spadochronowej pod dowództwem, kolejno, podpułkownika Ja’akowa Chasdaja i kapitana Motiego Paza. Źródła informują też o udziale w akcji jednostki specjalnej Izraelskiego Korpusu Morskiego – Szajjetet 13. Transport miały zapewnić dwa śmigłowce Bell 205 (114 Eskadra) i cztery śmigłowce Super Frelon (113 Eskadra). Wsparcie miały zapewnić samoloty Sił Powietrznych Izraela.
Plan zakładał wcześniejsze naloty na koszary wojskowe znajdujące się na wyspie. Następnie śmigłowce miały przetransportować spadochroniarzy na Szadwan i wysadzić ich około kilometra od radaru. Siły uderzeniowe miały pieszo, w kilku grupach, uderzyć na wybrane cele na południu wyspy. Po przeprowadzeniu ataków spadochroniarze mieli utworzyć przyczółki obronne, a także wysadzić radar, umocnienia oraz inne zabudowania wojskowe.
Według informacji izraelskiego wywiadu na wyspie miała stacjonować kompania egipskich komandosów w sile ok.