Metapleura, metapleuron (, l.mn. mesopleura) – boczna część (pleura) trzeciego segmentu tułowia u sześcionogów, czyli zatułowia. Może być błoniasta, tworzyć pojedynczy skleryt boczny, metapleuryt, ale u imagines owadów uskrzydlonych zawiera zwykle więcej sklerytów.
Metapleury powstały w wyniku wbudowania się w ścianę ciała przedbiodrzy () odnóży tułowiowych tylnej pary. Pierwotnie metapleura formowała trzy skleryty: metasternopleuryt, metakoksopleuryt i metanapleuryt. Ten pierwszy u wszystkich współczesnych sześcionogów zlał się wtórnie z właściwym sklerytem zapiersia (). Metanapleuryt i metakoksopleuryt (zwany też metakatapleurytem) zachowały swą odrębność u skrytoszczękich, rybików, przerzutek i widelnic. Koksopleuryt tworzy stawowe połączenie z biodrem. W innych liniach ewolucyjnych metanapleuryt i metakoksopleuryt zlały się w jednolity metapleuryt, który później mógł ulegać wtórnym podziałom. Z kolei u larw owadów o przeobrażeniu zupełnym metapleury zwykle zachowują formę błoniastą.