Owady uskrzydlone często mają metapleuryt podzielony z góry na dół na przedni metepisternit () i tylny metepimeryt (). Podział ten biegnie szwem metapleuralnym (), któremu od wewnątrz odpowiada apofiza metapleuralna (), od stanowiącego podporę skrzydeł słupka pleralnego po staw tylnych bioder. Rejon metepisternitu wyciągnięty ku dołowi przed panewkami tylnych bioder to mostek przedbiodrowy () i może on czasem formować odrębny skleryt. Rejon metepimerytu wyciągnięty ku dołowi za panewkami środkowych bioder to z kolei mostek zabiodrowy (). Często jest on zredukowany i rzadko formuje odrębny skleryt. U wielu grup owadów uskrzydlonych między tymi mostkami leży jeszcze pozostałość metakoksopleurytu w postaci odkrytego lub ukrytego krętarzyka (), aczkolwiek u zaawansowanych ewolucyjnie grup może on zanikać. Metepisternit może być wtórnie podzielony szwem rzekomym na górne metanepisternum i dolne metakatepisternum. Podobnie metepimeryt dzielić się może szwem na górny metanepimeron i dolny metakatepimeron. U owadów o dobrze rozwiniętych skrzydłach tylnej pary mezopleura ma jeszcze niewielkie skleryty podskrzydłowe, czyli epipleuryty (), służące za punkty przyczepu mięśni skrzydeł.