W rodzaju Chibchanomys takson ten został umieszczony przez Roberta Vossa w 1988 roku którego jest obecnie (2023) jedynym przedstawicielem.

Etymologia Chibchanomys: Czibcza () – kultura ludów żyjących w okresie konkwisty na wyżu Kolumbii, na wschód od górnego biegu rzeki Magdalena; μυς mus, μυος muos „mysz”. trichotis: thrix, τριχος trikhos „włosy”; -ωτις ōtis „-uchy”, od ους ous, ωτος ōtos „ucho”.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 113–125 mm, długość ogona 115–133 mm, długość ucha 6–10 mm, długość tylnej stopy 30–33 mm; masa ciała 35–50 g. Futro na grzbiecie jest koloru matowo szarego lub czarnego, z kontrastującym bladoszarym spodem ciała. Ogon jest dłuższy niż długość tułowia. Gatunek ten nie posiada wibrysów nadoczodołowych, a małżowiny uszne są ukryte w sierści na głowie. Na przedniej stopie znajduje się pięć oddzielnych opuszek kończynowych. Tylna stopa ma dobrze rozwiniętą grzywkę ze sztywnych, srebrzystych włosów, a pazur piątego palca wystaje poza staw międzypaliczkowy bliższy czwartego palca.