Ekologia Rybkożerek stokowy występuje w pobliżu małych górskich potoków graniczących z lasem mglistym na wysokości od 2400 do 2900 m n.p.m. Prowadzi półwodny i najprawdopodobniej nocny tryb życia. Głównym pożywieniem rybkożerka stokowego są wodne owady, w tym larwy chrząszczy należących do Scirtidae, larwy muchówek z rodziny Tipulidae, larwy chruścików z rodziny Leptoceridae i nimfy jętek z rodzin Leptophlebiidae i Tricorythidae oraz widelnice z rodziny Perlidae.
Na temat zachowań godowych i rozrodczych jest bardzo mało informacji: dorosła samica schwytana w środku pory suchej (styczeń) miała pojedynczy zarodek.
Nie ma żadnych informacji na temat organizacji społecznych, areału osobniczego i migracji.
Status i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii DD (ang. Data Deficient „brak danych”) ze względu na brak aktualnych informacji na temat jego zagrożeń, stanu populacji oraz wymagań ekologicznych. Zachodzi konieczność dalszych badań dotyczących rozmieszczenia i specyfiki siedlisk tego gatunku. Rybkożerek stokowy ten występuje na dwóch obszarach chronionych: Parque nacional El Tamá w Wenezueli i Parku Narodowym Chingaza w Kolumbii.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1897 roku