W tych wypadkach zwyczajem było zamawianie mozaik u duchownych specjalizujących się w rzemiośle artystycznym lub artystów plastyków, którzy swoją twórczość wiązali głównie z tematyką sakralną.
Większość mozaik powstałych w II połowie XX w. w Polsce to kompozycje wykonane z ceramiki. Ze względu na charakterystykę produkowanego i pozyskiwanego materiału ceramicznego większość dekoracji mozaikowych to kompozycje abstrakcyjne. Trudności w pozyskiwaniu materiału oraz wpływy kierunków sztuki takich jak informel i arte povera przyczyniły się do używania jako materiału mozaikowego szkła, kamieni, drewna i muszli.
Mozaiki w latach PRL powstawały na terenie całej Polski. Wiele z dekoracji mozaikowych zachowało się do dziś na terenie Małopolski, Śląska, w Warszawie i innych miastach Polski. W drugiej dekadzie XXI w. mozaikom z lat 1945–1989, jako wartościowej części polskiej architektury zagrożonej skuwaniem i zasłanianiem poświęcono projekt Ratujemy Mozaiki.