mały|Grób Wilhelma Sokola na cmentarzu bródnowskim w Warszawie Wilhelm Wacław Sokol (ur. 27 lutego 1892, zm. po 1933) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 27 lutego 1892. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Batalion Strzelców Polnych Nr 13. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1914, a na stopień nadporucznika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916 w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
7 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916, zaliczony do I Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny i przydzielony do Batalionu Zapasowego 18 Pułku PiechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 77 z 16 lipca 1919 roku, poz. 2488, 2532..