Wśród samych użytkowników zaczął wręcz uchodzić za odmianę języka indonezyjskiego.
Nazwa „nagi”, odnoszona do języka i grupy etnicznej, wzięła się od malajskiego negeri, oznaczającego tyle, co „miejsce narodzin”. Pochodzenie i klasyfikacja tego języka pozostają niejasne. Wykazuje cechy zarówno zachodnich dialektów języka malajskiego, jak i wariantów języka malajskiego występujących we wschodniej Indonezji. Według katalogu Ethnologue (wyd. 22) jest językiem kreolskim opartym na malajskim. W porównaniu do innych wschodnich odmian języka malajskiego odznacza się jednak własnymi cechami leksyki i fonologii. W odróżnieniu od nich nigdy nie przyjął się w roli lingua franca, ani nie doszło do jego ekspansji na niekorzyść języków lokalnych. Wykazuje wpływy słownikowe języka lamaholot. Występuje też bardzo dużo zapożyczeń z języka portugalskiego. Jego nietypowymi cechami są: mieszane konstrukcje dzierżawcze, wysoce produktywne seryjne konstrukcje czasownikowe, wykorzystujące różne pary czasowników, a także reduplikacja o charakterze częściowym bądź ze zmianami w temacie.