w jego skład wchodzę obecne dzielnice Będzina leżące na zachód od Przemszy (Małobądz, Gzichów, Łagisza, Grodziec). 1446 – podstępne opanowanie, złupienie i spalenie miasta (zamek się bronił) przez oddziały śląskie księcia niemodlińskiego Bernarda; zwrot miasta dopiero dwa lata później. thumb|250px|Stary Rynek w Będzinie, stan początek XX w. 1448 – dokumentem z 6 lipca Piotr Szafraniec z Pieskowej Skały (zm. 1458), podkomorzy krakowski i rozbójnik, nadaje Będzin swemu bratankowi – Bolesławowi. 1450 – obrona miasta i zamku (dowódcą starosta Szczepan Pogórowski z Pogórzyc) przed zbuntowanymi oddziałami zaciężnymi Jana z Wartoszczyna i Władka z Barwałdu. 1453 – przywilej Kazimierza Jagiellończyka dla Żydów i zgoda na budowę w Będzinie synagogi. 1455 – spalenie Małobądza przez bandę Jurgi Stosa. 1457 – opanowanie miasta (zamek ponownie się broni) przez nie opłacane śląskie oddziały zaciężne pod wodzą Kawki i Świeborowskiego (werbowane przez księcia oświęcimskiego Jana);