znaczne zniszczenia. 1460, 29 stycznia – ugoda z Przemkiem II, księciem oświęcimskim i toszeckim (ustanie walk na pograniczu) – do Będzina zjeżdżają wysłannicy księcia i z rąk Szczepana z Pogórzyc, starosty będzińskiego, otrzymują 1200 zł poprawy w przeprowadzeniu pokoju z bandami Kawki i Świeborowskiego. 1464 – Kazimierz IV Jagiellończyk przyznaje prawo posiadania składu solnego. 1484 – w celu odbudowy miasta król Kazimierz IV Jagiellończyk wydaje prawo składu soli bałwanowej.
XVI–XVIII wiek
1502 – potwierdzenie wszystkich dotychczasowych przywilejów przez Aleksandra Jagiellończyka; zwolnienie mieszkańców z myta i mostowego na cały rok. 1506, 19 lutego – dekret króla Aleksandra – zwolnienie mieszkańców z płacenia ceł w całym królestwie na okres jednego roku. 1515 – z powodu zarazy morowej umiera ok. połowa ludności miasta. 1535 – skargi mieszczan będzińskich na ucisk i krzywdy doznane od dzierżawców królewskich – Myszkowskich. poł. XVI w. – Będzin ma 100 domów i 800 mieszkańców. 1560 – niepokoje religijne w mieście – zatarg między katolikami a braćmi polskimi pod przewodem Jana Firleja; przejęcie kościoła św. Trójcy przez braci polskich; podczas zamieszek ginie pleban będziński, broniący wejścia kościoła przed innowiercami;