Z drugiej strony miał zdolność do pomagania księżom, którzy utracili zezwolenia na wykonywanie posługi kapłańskiej w innych diecezjach. Był też organizatorem Funduszu Samopomocy Administratury Apostolskiej, za pomocą którego dokonano wielu remontów starych świątyń. Przeprowadził też w administraturze apostolskiej bez większych problemów reformę liturgiczną po Soborze Watykańskim II.
W 1978 po włączeniu przez papieża Pawła VI terytorium administratury apostolskiej w Czeskim Cieszynie do archidiecezji ołomunieckiej Antonín Veselý utracił swoje faktyczne stanowisko w hierarchii kościelnej. Dzięki temu został jednak uregulowany jego status kanoniczny w Kościele rzymskokatolickim. Lojalny wobec władzy komunistycznej biskup Josef Vrana mianował Antonína Veselýego prałatem, kanonikiem kapituły katedralnej ołomunieckiej, a także ponownie ustanowił wikariuszem generalnym w Czeskim Cieszynie.
Pod koniec życia cierpiał na miażdżycę. Zmarł w wyniku komplikacji po przebytym udarze mózgu. Pochowany został w Poličce.