Poprzez numeryczne przesunięcie fazowe obu połówek przestrzeni Fouriera można zdemodulować obraz Hilberta i przekształcić go w obraz typu Zernike.
Amorficzny węgiel jest najczęściej wybieranym materiałem do przygotowania płytek fazowych. Jego pozytywne cechy to:
wytrzymałość mechaniczna, obojętność chemiczna, łatwe przygotowanie, dobre przewodnictwo elektryczne, amorficzna struktura, niskie rozpraszanie elektronów.
Jego jedynym negatywnym aspektem jest starzenie się – wydajność płytek fazowych z warstwą węgla pogarsza się w ciągu kilku dni do tygodnia, co wymaga ich częstych zmian. Przyczyna starzenia jest obecnie nieznana, ale hipoteza jest taka, że jest to spowodowane fizycznymi lub chemicznymi zmianami na powierzchni folii, prowadzącymi do zmniejszenia przewodnictwa i podatności na ładunki elektrostatyczne indukowane wiązką.