Po zakończeniu wojny domowej, w maju 1921 roku został dowódcą batalionu w Symbirskiej szkole piechoty, a w maju 1923 roku dowódcą batalionu w 2 Symbirskim pułku piechoty 1 Kazańskiej Dywizji Strzeleckiej. Od stycznia 1927 do października 1928 roku był dowódcą batalionu a potem pomocnikiem komendanta Saratowskiej szkoły dowódców rezerwy Armii Czerwonej. W marcu 1929 roku ukończył Wyższą Wojskowo-Pedagogiczną Szkołę w Leningradzie. Po jej ukończeniu wrócił do saratowskiej szkoły, gdzie był dowódcą batalionu i wykładowcą taktyki.
W maju 1930 roku został dowódcą 96 pułku strzeleckiego 32 Dywizji Strzeleckiej Nadwołżańskiego OW, a we wrześniu 1931 roku dowódcą 157 pułku strzeleckiego 53 Dywizji Strzeleckiej. W kwietniu 1933 roku został pomocnikiem dowódcy 53 Dywizji Strzeleckiej. We wrześniu 1935 roku został naczelnikiem wydziału zaopatrzenia materiałowego sztabu Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego. W czerwcu 1938 roku został pomocnikiem komendanta do spraw wyszkolenia bojowego Kazańskiej Szkoły Piechoty. W czerwcu 1940 roku został dowódcą nowo utworzonej 153 Dywizji Strzeleckiej Uralskiego OW.