Gösta Berling (szw. Gösta Berlings saga) – debiutancka powieść Selmy Lagerlöf. Jej akcja rozgrywa się w latach 20. XIX wieku w szwedzkiej krainie Värmland i opowiada o losach księdza Gösty Berlinga. Powieść składa się ze wstępu, zawierającego dwie części oraz z 36 rozdziałów. Do 2011 roku powieść przetłumaczono na około 50 języków.
Powieść ukazała się po polsku po raz pierwszy w 1905 roku w przekładzie Józefy Klemensiewiczowej, a w 1924 roku w przekładzie Franciszka Mirandoli.
Fabuła Gösta Berlings saga to opowieść o życiu wokół jezior Fryken w szwedzkim regionie Värmland w latach 20 XIX wieku. Fabuła powieści skupia się na trzech bohaterach. Są to kolejno: ksiądz Gösta Berling (zdymisjonowany za nieodpowiednie prowadzenie się i nadużywanie alkoholu), majorowa z majątku Ekeby, a także właściciel majątku, Sintram, który żyje w konszachtach z diabłem.
Wstęp Pierwsze zdanie powieści jest jednym z najbardziej znanych cytatów w historii literatury szwedzkiej i jest przykładem zastosowania techniki in media res: