Schrony we Wrocławiu zaprojektował architekt Richard Konwiarz, ten sam, który współpracował z Maxem Bergiem przy projektowaniu Hali Stulecia i który projektował Stadion Olimpijski. Stylistyka schronów nawiązuje do architektury rewolucyjnej epoki późnego klasycyzmu. Pierwowzorem mogły być (prawdopodobnie również jego konstrukcji) wybudowane w 1939 schrony naziemne w Świdnicy koło Zielonej Góry. Jednym z powodów użycia akurat tej stylistyki była próba przykrycia ich prawdziwej funkcji.
Wszystkie pięć obiektów zachowało się do dziś w stanie dobrym lub dostatecznym, nie doznając większych uszkodzeń ani w czasie walk o Festung Breslau, ani w czasie niemal osiemdziesięcioletniej eksploatacji po wojnie.
Schron ulica Grabiszyńska/Stalowa thumb|Schron ulica Grabiszyńska/Stalowa (2014) Schron przy ulicach Grabiszyńskiej i Stalowej budowany był w latach 1940–1941. Prostopadłościenna bryła wbudowana w blok uliczny wzorowana jest na więzieniu dla kobiet w Würzburgu z 1809 zaprojektowanym przez Petera Speetha. Dach schronu spłonął w czasie alianckiego nalotu (prawdopodobnie w 1944) i obecnie jest całkowicie przebudowany (m.in. na najwyższej kondygnacji urządzono mieszkania).