Obecnie w bunkrze znajduje się Archiwum Miejskie Wrocławia.

Bunkier przy placu Strzegomskim thumb|Bunkier przy placu Strzegomskim (2010) Cylindryczny wolno stojący schron przy ulicy Legnickiej koło placu Strzegomskiego powstał w 1942–1943. Jest największym ze wszystkich zbudowanych i mógł pomieścić ponad tysiąc rannych. Ma żelbetowe ściany grubości 1,1 metra i półtorametrowe stropy; wysokość schronu wynosi 25 metrów. Początkowo w znajdującym się od zachodniej strony ryzalicie schronu znajdowały się dwa wejścia, poprzedzone pięcioosiowym portykiem (obecnie zabudowanym), zaś płycinę zdobiła sylwetka orła ze swastyką.

W czasie oblężenia Festung Breslau pełnił funkcję szpitala fortecznego nr II (Festunglazaret II), który mógł pomieścić ponad tysiąc rannych. Pacjentami opiekowały się siostry zakonne ze Szpitala Zgromadzenia Sióstr Betanek przy ul. Traugutta. Do 20 kwietnia wojska radzieckie prowadziły już walki wokół schronu, który zamienił się w punkt oporu. Na tym etapie w bunkrze pozostało osiemdziesięciu mężczyzn i trzy kobiety. Saperzy zaczęli wybijać młotami pneumatycznymi otwory strzelnicze. Zdecydowano się na umieszczenie w środku ładunków wybuchowych i odpalenie ich, gdy schron zajęli Sowieci. Detonacja zapaliła magazyny oleju napędowego do silników, doprowadzając do pożaru budynku.