Dzieła nie mają znamion oryginalności, ich celem było zapewnienie dochodu i znalezienie sposobu na bycie użyteczną dla ogółu.
W latach 40. i 50. XIX w. była regularnym gościem warszawskich salonów prowadzonych m.in. przez Katarzynę Lewocką, Paulinę i Augusta Wilkońskich, Aleksandra Tyszyńskiego czy Annę Nakwaską. Brała także udział w tzw. „wieczorach u Jachowiczów”, podczas których angażowała się w dyskusje dotyczące kwestii pedagogicznych i dydaktycznych. Po 1863 roku przestała udzielać się literacko i towarzysko. Możliwe, że przyczyną była trudna sytuacja materialna i problemy zdrowotne Prusieckiej. Korespondencja z Franciszkiem Wężykiem z 1860 roku odsłania także jej niską samoocenę.
Zmarła 20 kwietnia 1887 w Warszawie, gdzie została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 15-5-3).
Twórczość 1841: Poezje 1843: Powieści moralne 1845: Nowe powiastki dla dzieci
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne dzieła Prusieckiej w bibliotece cyfrowej Polona
Kategoria:Polscy poeci XIX wieku Kategoria:Polscy pisarze romantyzmu Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1815 Kategoria:Zmarli w 1887