Kompanie saperów 2/XII i 2/XIX ześrodkowały się w Podwołoczyskach, a 2/XX oddana została do dyspozycji 51 pp i rozmieściła się w rejonie Toki – Ożohowce. Odwód brygady stanowił III Lwowski batalion etapowy, rozmieszczony w Skorykach. Stanowisko dowodzenia brygady rozwinęło się w Kamionkach.
Działania wojsk thumb|M. Kukiel, Bitwa pod Wołoczyskami Ogólne położenie 12 DP nad Zbruczem Pierwsze walki o przedmoście
Planując obronę w tym rejonie, dowódca dywizji zamierzał wykorzystać fortyfikacje ziemne i drutowe, wykonane jeszcze w roku 1919, ale stopień ich degradacji okazał się tak znaczny, że w zasadzie należało je wybudować od nowa. Pułki 12 Dywizji przystąpiły do rozbudowy inżynieryjnej rejonów obrony, ale już 11 lipca do przyczółka podeszły sowiecka 60 Dywizja Strzelców oraz 60 pułk kawalerii Bajłowa, wspierane przez trzy baterie artylerii lekkiej, jedną baterię artylerii ciężkiej, pięć pociągów pancernych i dwa samochody pancerne. Rano 12 lipca na przyczółek jako pierwsza uderzyła 178 Brygada Strzelców, przełamała opór I batalionu 53 pułku piechoty i zajęła Frydrychówkę. Kompanie batalionu pośpiesznie zaczęły wycofywać się w kierunku Wołoczysk. W ślad za nimi ruszyły 3 i 8 bateria 12 pap i wycofały się przez most na Zbruczu do Podwołoczysk.