To wszystko stało się sygnałem do spontanicznej ucieczki taborów, które zatarasowały most i spowodowały wybuch paniki.
Sytuacja wymagała połączonych działań dowódców elementów ugrupowania obronnego. Dowódca 53 pp ppłk Aleksander Zörner wprowadził do walki swój II batalion; w miejsce walk przybyła też grupa kpt. Wilhelma Todta, a mjr Otton Axmann zawrócił baterie 12 pułku artylerii polowej z Podwołoczysk na przyczółek. Kontratak polski wsparła 1 bateria 12 pułku artylerii ciężkiej por. Strutyńskiego ze stanowisk ogniowych na dworcu w Podwołoczyskach. Energicznie przeprowadzony kontratak uzyskał powodzenie. Odzyskano Frydrychówkę, a następnie utracone rano pozycje obronne. 13 lipca o świcie stanowiska obronne we Frydrychówce zaatakował sowiecki 553 pułk strzelców. Spotkał się on z odporem ze strony II batalionu 53 pułku piechoty, a wprowadzony do walki i szarżujący 60 pułk kawalerii zatrzymany został skoncentrowanym ogniem artylerii polskiej, tracąc przy tym 123 żołnierzy.