Paprotkowe, paprocie cienkozarodniowe (Polypodiidae Cronquist, Takht. & W.Zimm.) – podklasa paproci. Obejmuje ponad 10,3 tys. gatunków grupowanych w 7 rzędów. Jest to najbardziej zróżnicowana podklasa z czterech wyróżnianych w obrębie paproci (obok strzelichowych, nasięźrzałowych i skrzypowych), tworzących ich grupę koronną. Większość to wieloletnie rośliny zielne, czasem drzewiaste, rzadko roczne (niektóre salwiniowce).
Morfologia Gametofit Plechowate lub rzadziej nitkowate, zwykle zielone, rzadziej bezzieleniowe, podziemne i wówczas mykotroficzne. Organy płciowe (rodnie i plemnie) rozwijają się na dolnej stronie plechy. Gametofity obumierają zwykle szybko po wytworzeniu sporofitu (wyjątkiem są okazałe i żyjące do około roku gametofity długoszowców Osmundales).
Sporofit Pokrój Rośliny bardzo zróżnicowane morfologicznie – od drobnych pływających na powierzchni wody paproci z rodzaju azolla Azolla o pędach długości od jednego do kilku cm do paproci drzewiastych osiągających ponad 20 m w przypadku rodzaju olbrzymka Cyathea i kilkunastu m w rodzaju diksonia Dicksonia. Większość to rośliny zielne z kłączem rosnącym mniej lub bardziej poziomo pod lub nad powierzchnią gruntu, u niektórych na skałach (litofity), na innych roślinach (epifity) lub w wodzie (hydrofity).