W późniejszym okresie szybowiec zakupił Clarence See, a od 1947 jego właścicielem był Paul Mc Cready, który dwukrotnie zwyciężył na nim w National Soaring Contest. 31 grudnia 1948 ustalił na nim światowy rekord wysokości wynikiem 9600 metrów. Od 1975 jego właścicielem stał się inż. Serafin, który wyremontował szybowiec do stanu lotnego i doprowadził do jego ponownego oblatania w 1980 roku. Szybowiec w trakcie eksploatacji został poddany drobnym zmianom konstrukcyjnym – podwyższono ster wysokości, osłona kabiny została wymieniona na bezszkieletową. W USA latał ze znakami rejestracyjnymi NX23727 oraz N23727. W stanie lotnym brał udział w 1995 w zlocie zabytkowych szybowców w Elmirze. Obecnie eksponowany w National Soaring Museum w Elmirze (w stanie Nowy York, USA), wypożyczony od rodziny Dale'a Busque. alt=Orlik II w National Soaring Museum, Elmira, USA (2023).|centruj|mały|600x600px|Orlik II w National Soaring Museum, Elmira, USA (2023). Na ziemiach polskich II wojnę światową przetrwał jeden egzemplarz Orlika I ukryty w gospodarstwie rolnym rodziny Dzień w Bielsku. W 1946 został wyremontowany w Instytucie Szybownictwa. 16 lipca 1946 został zarejestrowany ze znakami SP-268 i nazwą własną „Warszawianin".