Nogogłaszczki samca mają prawie trójkątne cymbium o podobnych rozmiarów płatach oraz kulisty bulbus o niewielkim subtegulum. Ponad trzykrotnie dłuższy od tegulum embolus jest spłaszczony i pozbawiony kilów. Samica odznacza się niezesklerotyzowaną, długą, nieskręconą, pośrodku wykrzywioną na zewnątrz spermateką o szerokości u nasady takiej jak pośrodku.
Ekologia, zasięg i zagrożenie Rodzaj neotropikalny, endemiczny dla Brazylii. Wszystkie gatunki związane są ściśle z lasami deszczowymi formacji Mata Atlântica, gdzie prowadzą głównie nadrzewny tryb życia (arborikole). Swoje oprzędy budują między połączonymi pajęczyną liśćmi różnych roślin na wysokości od kilku centymetrów do kilku metrów nad poziomem gruntu. Nocami chętnie wędrują po pniach drzew.
Pierwotnie rodzaj rozmieszczony był wzdłuż jej wybrzeża od stanu Bahia na północy po południowy stan Rio de Janeiro na południu, przy czym drzewoszki innostópka i deszczowa wyłącznie w tym pierwszym, a dalej na południe rozciągał się tylko zasięg drzewoszki szafirowej (jest to najdalej na południe występujący gatunek ze swojej podrodziny). Omawiane tereny doświadczają intensywnej i gwałtownej deforestacji. Tylko do 2009 obszar lasów atlantyckich w stanie Bahia skurczył się aż o 92,74%.