Serce wdowy jest już bardzo poruszone. Nie ma jednak czasu na refleksję. Wszyscy skarżą się jej na Doranta, a te skargi są świadectwem jej uczuć. Dodatkowo, dzięki serii rykoszetów, zostaje przechwycony list Doranta, w którym wyznaje on, że jest szaleńczo zakochany w Aramincie i że z tego powodu musi wymówić jej służbę i wyjechać. List zostaje przekazany Aramincie. Kiedy młoda kobieta kończy go czytać, zjawia się Dorant, by się pożegnać. Rozmawiają, są poruszeni, a Araminta wyznaje swemu rządcy, że go kocha. On wyjaśnia, że większość informacji, które krążą po domu to fałszywe zwierzenia, które rozsiewał jej służący Dubois, ale jedno jest prawdziweː głęboka miłość, jaka zrodziła się w nim do Araminty. Ona przebacza mu wszystko w imię tej miłości i jego szczerości i postanawia go poślubić.