Nowy okręt powtarzał też sylwetkę „Leipziga” z jednym szerokim kominem i główną nadbudówką umieszczoną za wieżą artylerii blisko dziobu, jednakże nadbudówka ta została znacznie rozbudowana, a katapulta dla wodnosamolotu została przeniesiona za komin. Za projekt odpowiadał Marineoberbaurat (główny budowniczy marynarki) Blechschmidt.
Okręt był budowany jako krążownik „F” (Kreuzer F) lub Ersatz Nymphe – dla zamiany starego krążownika „Nymphe”Tak , , natomiast podaje (być może omyłkowo) budowę dla zamiany „Amazone” (według tego autora, zamiennikiem „Nymphe” był „Leipzig”).. Zamówiono go 16 czerwca 1933 roku w stoczni Deutsche Werke w KiloniiTak , natomiast i podają zamówienie 16 marca 1933 roku, a obie daty alternatywnie.. Położenie stępki miało miejsce 4 listopada 1933 roku, a budowę prowadzono pod numerem stoczniowym 234. Wodowanie i chrzest okrętu odbyły się 8 grudnia 1934 roku. Otrzymał nazwę „Nürnberg” (Norymberga), jako trzeci krążownik noszący tę nazwę, po krążownikach „Nürnberg” z 1908 i z 1917 roku, używanych podczas I wojny światowej. Wodowanie miało miejsce w 20. rocznicę bitwy koło Falklandów, w której zatonął pierwszy „Nürnberg”, a matką chrzestną była córka jego poległego dowódcy, Walburg Lehfeldt. Okręt wszedł do służby 2 listopada 1935 roku. Budowa kosztowała 40 milionów marek.