Był to pierwszy duży okręt zamówiony i zbudowany w III Rzeszy po dojściu nazistów do władzy.
Konsekwencją oparcia nowego okrętu na mało już nowoczesnym projekcie „Leipziga” było to, że „Nürnberg” był mniejszy i nieco słabszy od nowo projektowanych w pierwszej połowie lat 30. krążowników zagranicznych. Ponadto, nie wyeliminowano w nim większości wad poprzednich projektów, głównie małej wytrzymałości kadłuba spowodowanej dążeniem do ograniczenia masy, przy dużych rozmiarach. Według części publikacji, na skutek przeciążenia kadłuba miał on najsłabszą dzielność morską spośród niemieckich krążowników okresu międzywojennego. Mimo to był uważany za najlepszy z niemieckich projektów krążowników lekkich. Kolejne projektowane niemieckie krążowniki lekkie typu M, do których budowy zamierzano przystąpić w 1939 roku, lecz ostatecznie z nich zrezygnowano, miały być już budowane według całkiem nowego projektu, uzbrojonego w 8 dział 15 cm w czterech wieżach, aczkolwiek miały być niewiele większe (wyporność standardowa 7800 t).