Rufa pozostała taka, jak w „Leipzigu”, o formie krążowniczej, natomiast nieznacznie zmieniono kształt dziobnicy na prosty zamiast lekko wygiętego.
Kadłub miał długość całkowitą 181,3 m i na linii wodnej 170 m, a szerokość 16,4 m. Zanurzenie maksymalne wynosiło 5,79 m, a normalne 4,75 m. Wyporność standardowa wynosiła 7150 t, konstrukcyjna 8060 t, a pełna 9040 tTakie same wartości wyporności podają , (inaczej opisane) oraz (alternatywnie). Spotyka się też inne dane, jak wyporność standardowa 7037 t i pełna 8897 t według stanu na 1939 rok ().. Przy tym, wyporność standardowa była oficjalnie podawana jako 6000 t z uwagi na ograniczenia traktatu wersalskiego.
W stosunku do „Leipziga” kadłub został wydłużony o około 4 m przed wieżą dziobową. Konstrukcja kadłuba była analogiczna; również dzielił się poprzecznymi grodziami na 16 głównych przedziałów wodoszczelnych (numerowanych od rufy) i miał podwójne dno na 83% długości, a do 90% połączeń było spawanych. Wykonany był we wzdłużnym systemie naboru. Kadłub został wzmocniony, mimo to nadal był stosunkowo lekko skonstruowany z powodu oszczędności wagowych przy chęci zbudowania silnego okrętu, co negatywnie wpływało na jego wytrzymałość.