W tym celu cesarz starał się dla swoich planów wykorzystać zapał rycerzy pierwszej krucjaty zmierzających do Jerozolimy. Krzyżowcy zatrzymali się w Konstantynopolu w 1096Gregorij Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 351.. Aleksy zawarł z przywódcami pierwszej krucjaty układ, wedle którego oddadzą oni wszystkie miasta, które niegdyś należały do Bizancjum, a w zamian władca obiecywał pomoc materialną w wyprawie. Na mocy porozumienia dla Bizantyńczyków zostały odbite takie miasta jak Nikea, Smyrna, Efez i Sardes, czyli zachodnia część Azji Mniejszej. W ten sposób również wiele obszarów nadbrzeżnych w tym rejonie zostało przywróconych cesarzowi. Złamanie sojuszu z krzyżowcami nastąpiło dopiero wówczas, gdy Aleksy nie otrzymał Antiochii, ponieważ Boemund I utworzył tam własne księstwoGregorij Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 352.. Z biegiem udanych kampanii potencjał militarny Bizancjum rósł, a państwo znacznie powiększyło się terytorialnieGregorij Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 354..