Jan II thumb|upright=1.8|Bizancjum za rządów ostatnich Komnenów. Na mapie widoczne są zdobycze w Azji Mniejszej i na Bałkanach w porównaniu do końca XI wieku Po śmierci Aleksego w 1118 cesarzem został jego syn Jan II Komnen. W Italii nowy władca stosował politykę ochrony państwa poprzez antynormańską sieć sojuszy zabezpieczających państwo od zachoduGregorij Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 364.. Pokonał on całkowicie Pieczyngów w 1122 po czym osiedlił ich na ziemiach Cesarstwa albo wcielił do armii, oraz ustanowił święto na pamiątkę tego wydarzeniaGregorij Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 362.. Podobny los co Pieczyngów spotkał Serbów z Raszki, licznie przesiedlonych do bizantyńskiej Azji Mniejszej. Serbia za rządów Jana stała się podporządkowana Bizantyńczykom. Wpływy Cesarstwa sięgały wtedy tak daleko na północ, że cesarz potrafił ingerować w wewnętrzne rozgrywki o władzę u Węgrów. W Konstantynopolu udzielono schronienia Almosowi, oślepionemu bratu Stefana II, co doprowadziło do napięć i węgierskich najazdów na Belgrad, czy Braniczewo około 1126 roku. Po uporządkowaniu spraw na Bałkanach Jan II mógł zająć się Azją Mniejszą, gdzie sułtanat Ikonium w dalszym ciągu przeżywał kryzys wewnętrzny.