Historia Mechanika statystyczna Jedna z najwcześniejszych matematycznych wersji twierdzenia o małpach piszących na maszynie ukazała się w artykule Émile’a Borela z 1913 roku, Mécanique Statistique et Irréversibilité (Mechanika statystyczna i nieodwracalność) oraz w jego wydanej rok później książce, Le Hasard.
„Małpy” u Borela nie są prawdziwymi małpami, a jedynie metaforą nierzeczywistego sposobu tworzenia wielkich i losowych sekwencji znaków. Borel stwierdził, że gdyby milion małp pisało na maszynie po dziesięć godzin dziennie, byłoby skrajnie nieprawdopodobne, że rezultat ich pracy byłby dokładną kopią całych księgozbiorów najbogatszych księgarń świata. Jednocześnie jest jeszcze mniej prawdopodobne, by prawa mechaniki statystycznej zostały złamane, choćby nieznacznie.
Fizyk Arthur Eddington, rozwijając rozważania Borela, posunął się o krok dalej w The Nature of the Physical World (1928), pisząc:
Rozważanie to ilustruje, jak małe jest prawdopodobieństwo, by wielka — lecz skończona — liczba małp, pisząca przez wielki — lecz skończony — czas, byłaby zdolna otrzymać jakiekolwiek istniejące wcześniej, znaczące kulturowo dzieło.