Konstantin Dmitrjewicz Gołubiew, (ur. w Pietrowsku, zm. 9 czerwca 1956 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał porucznik.

Życiorys W sierpniu 1915 roku wstąpił na ochotnika do armii rosyjskiej i rozpoczął służbę w 185 pułku zapasowym. Następnie został skierowany do szkoły podchorążych w Telawi, po jej ukończeniu od czerwca 1916 roku był młodszym oficerem w 187 pułku zapasowym. W grudniu 1916 roku został skierowany na front jako dowódca kompanii w 64 pułku piechoty, który brał udział w walkach na Froncie Południowo-Zachodnim. W czerwcu 1917 roku został ranny i dostał się do niewoli. Początkowo przebywał w szpitalu dla jeńców wojennych, a następnie w obozach jenieckich w Zalaegerszeg, Terezin i Liberec. Z obozu został zwolniony w lipcu 1918 roku i powrócił do Rosji.

We wrześniu 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej i został kolejno dowódcą plutonu, kompanii, batalionu kursantów 1 Saratowskiej Szkoły Dowódców Piechoty i Karabinów Maszynowych. W sierpniu 1920 roku został dowódcą 6 pułku strzeleckiego Samodzielnej Zachodniej Brygady Kursantów i wziął udział w walkach na Froncie Wschodnim wojny domowej. Następnie uczestniczył w walkach na terenie Gruzji w 1921 roku. W czerwcu 1921 roku został dowódcą Brygady Kursantów w Samodzielnej Armii Kaukaskiej.