W lutym 1922 roku został dowódcą 2 Moskiewskiej Brygady Kursantów wchodzącej w skład 11 Armii.
Po zakończeniu wojny domowej w lipcu 1923 roku został pomocnikiem szefa wydziału szkolenia wojskowego, a następnie pomocnikiem inspektora wyszkolenia bojowego Armii Kaukaskiej. Z tego stanowiska został skierowany do Akademii Wojskowej im. Frunzego, którą ukończył w 1926 roku. W czerwcu 1926 roku został dowódcą 23 pułku strzeleckiego 8 Dywizji Strzeleckiej Białoruskiego Okręgu Wojskowego. Następnie w styczniu 1928 roku został szefem sztabu 29 Dywizji Strzeleckiej, a w czerwcu 1929 roku został komendantem Moskiewskiej Ogólnowojskowej Szkoły Piechoty im. Aszenbrennera. Będąc komendantem tej szkoły ukończył specjalistyczny kurs dla wyższych dowódców w Akademii Wojskowej im. Frunzego. W lutym 1933 roku został dowódcą 22 Dywizji Strzeleckiej Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, a następnie od marca 1936 roku szefem 2 oddziału Wydziału Szkolenia Bojowego Armii Czerwonej. W październiku 1938 roku skierowany na kurs do Akademii Sztabu Generalnego im. Woroszyłowa, a od lutego 1939 roku został starszym wykładowcą w Akademii Wojskowej im.