thumb|250px|Kamień węgielny kanału w Lubece thumb|250px|Śluza w Berkenthin Kanał Łaba-Lubeka (niem. Elbe-Lübeck-Kanal, ELK) – sztuczny kanał wodny w Szlezwiku-Holsztynie w Niemczech. Nazywany jest także Kanałem Łaba-Trave (Elbe-Trave-Kanal). Łączy Łabę z rzeką Trave, a tym samym z Morzem Bałtyckim. Ma 61,5 km długości. Jego północny kraniec to Lubeka, a południowy to miejscowość Lauenburg/Elbe.
Historia Poprzednikiem obecnego kanału był Kanał Stecknitz-Delvenau, wybudowany w latach 1390–1398 w celu transportu soli z Lauenburg/Elbe do Lubeki (Dawna Trasa Solna, niem. Alte Salzstraße). Kanał był jednym z najstarszych sztucznie wybudowanych kanałów wodnych. Łączył dopływy Łaby (Delvenau) i Trave (Stecknitz). Miał 94 km długości, 85 cm głębokości i 7,5 m szerokości oraz posiadał 17 drewnianych śluz, z których śluza Palmschleuse w Lauenburg/Elbe istnieje do dziś.
Budowa obecnego kanału rozpoczęła się w 1896 r., a jego otwarcie nastąpiło 16 czerwca 1900 w Lubece w obecności cesarza Wilhelma II. Nowy kanał wykorzystywał Stecknitz i Delvenau, był częściowo położony w przebiegu starego. Generalnie trasa została wyprostowana, liczba śluz ograniczona do siedmiu, długość skrócona, a czas podróży zmniejszył się do 8 godzin.