Od 1854 roku młyn przy pałacu Sanssouci prowadził młynarz Pahle, który jednak cztery lata później zrezygnował, co jednocześnie oznaczało zakończenie działalności młyna.
W 1861 roku królem Prus został Wilhelm I (od 1871 roku cesarz niemiecki), który uznał młyn przy pałacu Sanssouci za pomnik i udostępnił go do zwiedzania jako muzeum. W 1883 roku jedno ze skrzydeł wiatraka uległo uszkodzeniu, w związku z czym odnowiono całą konstrukcję nośną skrzydeł.
Zniszczenie, odbudowa i dalsze losy 27 kwietnia 1945 roku młyn przy pałacu Sanssouci spłonął w wyniku związanych z II wojną światową walk pomiędzy wojskami niemieckimi a radzieckimi. Przetrwała tylko murowana dolna część budowli, która przez następne dziesięciolecia coraz bardziej niszczała z powodu braku zabezpieczenia przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi.