Tatuś Muminka i morze (szw. Pappan och havet) – ósma książka Tove Jansson, należąca do cyklu o Muminkach. Została opublikowana w 1965 r. Pierwsze polskie wydanie (w tłumaczeniu Teresy Chłapowskiej) pochodzi z 1977 r.
Oryginalny tytuł (oznaczający po polsku Tata i morze) jest nawiązaniem do opowiadania Stary człowiek i morze Hemingwaya.
Fabuła alt=Ośmioboczna latarnia morska o ceglanym kolorze na tle niebieskiego nieba.|mały|Latarnia morska Söderskär, inspiracja dla latarni opisanej w książce Tatuś Muminka i morze. Tatuś Muminka jest zniechęcony życiem, jakie prowadzi w Dolinie Muminków. Pragnie wyruszyć na wyspę, gdzie znajduje się latarnia morska, i tam zacząć wszystko od nowaT. Jansson, Tatuś Muminka i morze, Warszawa 1977, rozdział 1..
Rodzina Muminków i Mała Mi wyruszają w morską podróż; na miejscu okazuje się, że latarnia morska nie działa, a jedynym mieszkańcem wyspy jest gburowaty rybakT. Jansson, Tatuś Muminka i morze, Warszawa 1977, rozdział 2..