19 lipca 1944 przeprowadzono jedną z największych egzekucji na terenie Lasu Wełeckiego. W odwecie za dokonanie udanego zamachu na Maxa Petera rozstrzelano 29 osób, głównie członków miejscowej konspiracji. Śmierć ponieśli wówczas między innymi: mieszkańcy Buska-Zdroju – żołnierze Obwodu AK Busko – kpt. Franciszek Naskręt, Marceli Jastrząb, inż. Stanisław Baranowski, mieszkańcy Jarosławic – żołnierze Batalionów Chłopskich: Stanisław Kwiecień, Władysław Kamieczek, Wacław Kępa, Stanisław Skrzyński, mieszkańcy Tucząp – żołnierze Batalionów Chłopskich: Franciszek Kwiatek, Franciszek Sojka, Mieczysław Krawczyk, Marian Rudnik, Stefan Borek, Jan Sobala, Stanisław Drozdowski oraz Stanisław Kowalik, a także mieszkaniec Nowego Korczyna – Józef Śliwa. Następnego dnia po egzekucji ludność cywilna i żołnierze AK ekshumowali część z rozstrzelanych i pochowali we wspólnej mogile oraz na cmentarzach w rodzinnych miejscowościach. thumb|Zbiorowy grób Bolesława Górki, Romana Janika i Stefana Majchra na cmentarzu w Szańcu 15 lub 16 września 1944 rozstrzelano mieszkańców Szańca – żołnierzy Armii Krajowej: Bolesława Górkę oraz Romana Janika, a także żołnierza BCh Stefana Majchra z Chrabkowa. W pierwszej połowie września 1944 osadzono ich w więzieniu przy ul. Kościelnej w Busku-Zdroju, gdzie przez tydzień poddawano ich torturom.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zbrodnia w Lesie Wełeckim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.