Szoszoni nie wytworzyli pisma, ich tradycja i kultura były przekazywane w formie ustnej, poprzez opowieści i wspólne rytuały, tańce.
Według niektórych archeologów najstarsze ślady kultury Szoszonów pochodzą z okresu około 3500 p.n.e., inni uznają, iż najstarsze ślady kultury Szoszonów to sztuka naskalna w okolicy jeziora Dinwoody pochodząca z około 1500 p.n.e. W XVII wieku Szoszoni Wschodni pozyskali konie poprzez napady na osady Hiszpanów i Pueblo. Dzięki koniom udało im się uzyskać znaczącą przewagę nad innymi plemionami rdzennych Amerykanów. Konie ułatwiały im polowanie. W połowie XVIII wieku Szoszoni Wschodni weszli w konflikt z Czarnymi Stopami (Siksika). Plemię Czarnych Stóp posiadało nie tylko konie, ale również broń palną, którą pozyskało poprzez handel z Europejczykami. W konsekwencji przegranych walk Szoszoni wycofali się z terenów obecnej Montany na południe. Ich populacje w tym czasie zdziesiątkowała również epidemia ospy.
Wojownicy nosili pióropusze wzorowane na noszonych przez Wrony, Flathead i Dakotów.