Najlepiej znaną grupą jest ugrupowanie określane jako Biały Nóż, nazwane tak od koloru grotów strzał i noży, którego używali.

W latach 50. XIX wieku konfliktem Szoszonów z białymi osadnikami zainteresował się amerykański rząd federalny, w ramach którego funkcjonowało wówczas Biuro do spraw Indian. Biuro podejmowało próby mediacji pomiędzy Szoszonami a białymi osadnikami. Szoszoni byli niezadowoleni, że imigranci wybijają dziką zwierzynę, a bydło czy farmy osadników zajmują tereny, które uważali za własne. Przedstawiciele rządu próbowali przekonać Szoszonów do zmiany stylu z życia z łowiecko zbierackiego na osiadły, pragnęli, by zajęli się rolnictwem. W 1859 utworzono pierwszy rezerwat dla Szoszonów w okolicy doliny Ruby. Do rezerwatu przeniosła się niewielka grupa Szoszonów, którzy zaczęli uprawiać ziemniaki i pszenicę. Eksperyment zakończył się jednak niepowodzeniem. Rząd federalny nie dostarczył obiecanych narzędzi ułatwiających pracę na roli. Szoszoni przestali uprawiać rolę. W rezerwacie wybuchł bunt. Władze zdecydowały się umieścić tam fort obsadzony przez jednostkę wojskową, doszło do starć z Szoszonami, które zakończyły się ofiarami śmiertelnymi.