Jedynie niewielu z nich posiadało broń palną lub noże. Podobnie jak Smith Ogden stwierdził, że Szoszoni są ubodzy. Kolejna ekspedycja traperów w 1833 zorganizowana przez Josepha Walkera zakończyła się konfliktem z Szoszonami. Walker nie znalazł żadnych bobrów, ponieważ wszystkie zostały wyłapane przez Ogdena. Szoszoni byli nastawieni wrogo do traperów, ponieważ uznali, że poprzednie ekspedycje niezwykle szybko wymordowały populacje zwierząt, które żyły w okolicy przez stulecia i były ważne dla produkcji odzieży. Plemię domagało się od traperów opłaty w postaci koni i jedzenia za możliwość polowania na ich terenie. Walker odmówił, doszło do bitwy, wskutek której zginęło kilku Szoszonów.

W 1848 roku poprzez Traktat z Guadalupe Hidalgo Meksyk zrzekł się terenów zamieszkanych przez Szoszonów na rzecz USA. W tym samym czasie miała miejsce Kalifornijska gorączka złota, która sprawiła, że na te tereny napływały setki tysięcy osadników poszukujących złota. Imigranci podróżowali w stronę Kalifornii przez tereny Nevady, ciągnęli ze sobą stada bydła, które miało negatywny wpływ na zasoby pożywienia dla Szoszonów. Osadnicy okazyjnie atakowali Szoszonów, w odwecie Szoszoni zorganizowali się w grupy zbrojne posiadające konie i broń. Dokonywali kradzieży koni i prowadzili rodzaj wojny partyzanckiej przeciwko białym osadnikom.