(1932). Tymczasem w ZSRR trwało umacnianie oficjalnej stalinowskiej wykładni; Symfonia Donbasu (1931) Wiertowa, pierwszy dokument dźwiękowy w ZSRR, łączyła błyskotliwe eksperymenty w zakresie dźwięku z zażartym atakiem na burżuazję oraz kler. W 1931 ukazał się pierwszy pełnometrażowy dźwiękowy film fabularny, Bezdomni (1931) Nikołaja Ekka o reedukacji biezprizornych. Kolejne produkcje dźwiękowe, np. Samotna (1931) Grigorija Kozincewa i Leonida Trauberga, Turbina 50 000 (1932) Siergieja Jutkiewicza i Fridricha Ermlera, zostały zilustrowane muzyką utalentowanego kompozytora Dmitrija Szostakowicza.
Turbina 50 000, której fabuła związana była z realizacją planu produkcji oraz wykrywaniem wrogich sabotażystów, stanowiła pierwszy przykład filmu produkcyjnego (socrealistycznego) w ZSRR. Nurt socrealistyczny łączył powrót do konwencji dziewiętnastowiecznego realizmu literackiego z kreacją rzeczywistości zgodnej z wykładniami władzy.