Urzeki (inaczej uroki, urzeczenie, czary) – to formuły słowne, gesty i różne praktyki, wynikające z myślenia i działania magicznego (magia), a przede wszystkim w magiczną moc słowa (zaklęcia), spojrzenia (uroczne oczy), mogące rzekomo wywierać wpływ na ludzi, zwierzęta, świat zewnętrzny.
Urzeki są przejawem tradycyjnej kultury wiejskiej, znajdującymi się na pograniczu demonologii i medycyny ludowej. Najczęściej rzucane były przez czarownice, które zaliczane są do tzw. półdemonów. Wierzono, że uroki powodują wszelkie nieszczęścia, niepowodzenia w życiu miłosnym, osobistym czy akcjach gospodarczych.
„Rzucać urok”, „zauroczyć”, „zadać urok” to określenia, pochodzące z tradycji ludowej i obecnie stosowane współcześnie w języku potocznym, które oznaczają niezwykłe, wywołane przez uroki stany fizyczne, psychiczne i emocjonalne. W tradycyjnej medycynie urzeki były uznawane za główną przyczynę wielu chorób u ludzi i zwierząt, szczególnie niedorozwoju dzieci, przedwczesnych śmierci oraz chorób psychicznych i nerwowych.
Odczynianie uroku „Odczynianie uroku” było podzielone na dwa etapy.